Υπάρχει μια ώρα τη νύχτα που οι ερωτήσεις δεν θέλουν λύση 🌙. Θέλουν απλώς να ακουστούν. Είναι η στιγμή που το μυαλό χαμηλώνει άμυνες και η σκέψη γίνεται πιο ειλικρινής, πιο εκτεθειμένη.
Τη μέρα μιλάμε για στόχους, σχέδια, υποχρεώσεις. Τη νύχτα, όμως, εμφανίζονται άλλα ερωτήματα. Αν πήραμε τον σωστό δρόμο. Αν αγαπήσαμε αρκετά. Αν ζήσαμε όπως θα θέλαμε. Δεν είναι δραματικά ερωτήματα. Είναι ανθρώπινα.
Η νυχτερινή σκέψη δεν βιάζεται 🌌. Δεν ενδιαφέρεται για παραγωγικότητα. Είναι μια εσωτερική συνομιλία χωρίς ακροατήριο. Και ίσως γι’ αυτό να είναι και η πιο αληθινή.
Δεν χρειάζεται να απαντηθούν όλα. Κάποια πράγματα υπάρχουν μόνο για να μας θυμίζουν ότι είμαστε ζωντανοί και σκεπτόμενοι. Και η νύχτα το ξέρει καλά.
