Από τη εποχή των τροφοσυλλεκτών ενδεχομένως υπήρχε η πορνογραφία, όμως φτάνοντας στη γεωργική εποχή παρατηρούμε τα πρώτα δείγματα τέχνης τα οποία είχαν δημιουργηθεί με στόχο τη σεξουαλική διέγερση του θεατή.
Στην αρχαία Μεσοποταμία έχουν βρεθεί πολυάριθμες απεικονίσεις αντρών και γυναικών που κάνουν σεξ.
Στην αρχαία Αίγυπτο στον ερωτικό πάπυρο του Τορίνου, που χρονολογείται γύρω στο 1200 π.Χ., απεικονίζονται άσχημοι άντρες με «τεράστια προσόντα» που κάνουν σεξ με όμορφες γυναίκες.
Στην Ινδία, το Κάμα Σούτρα απεικονίζει σεξουαλικές στάσεις που αποτελούν οδηγίες για τους ενδιαφερόμενους.
Στον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό δείχνουν τους άντρες να μην είναι τόσο «προικισμένοι» χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι αλήθεια. Από πολιτισμική άποψη, το μεγάλο πέος θεωρούνταν ζωώδες και ένδειξη ανεξέλεγκτης λαγνείας. Έτσι προτιμούσαν τους μυώδες και αρρενωπούς άντρες με μικρό μέγεθος.
Στην εποχή της Αναγέννησης ξεκίνησε μια εκστρατεία λογοκρισίας κατά την οποία τα γεννητικά όργανα σε πολλούς πίνακες και αγάλματα καλύφθηκαν με χρώμα ή φύλλα συκής.
Τον 7ο αιώνα στην Κίνα με την έλευση της ξυλοτυπίας, ακολούθησε μια πλημμύρα ερωτικών αναπαραστάσεων και απογειώθηκε με την εύρεση της τυπογραφίας τον 15ο αιώνα, που βοήθησε στην παραγωγή και κυκλοφορία της πορνογραφίας.
Παρά τις αντιρρήσεις των κληρικών η πορνογραφία αυξήθηκε και φτάσαμε μέχρι σήμερα με την εικονογράφηση, τη φωτογραφία, τον κινηματογράφο και τα σόσιαλ, να έχει εκτοξευτεί.
