Η φωτογραφία υπήρξε πάντα συνδεδεμένη με την αλήθεια 📸. Με το «αυτό συνέβη». Σήμερα, όμως, όλο και περισσότεροι φωτογράφοι επιλέγουν να απομακρυνθούν από την καταγραφή και να στραφούν στη δημιουργία κόσμων που δεν υπάρχουν.
Σκηνοθετημένες λήψεις, ψηφιακές παρεμβάσεις, αφαιρετικά τοπία και παραμορφωμένα πρόσωπα συνθέτουν μια νέα φωτογραφική γλώσσα. Δεν ενδιαφέρεται να πει τι βλέπουμε, αλλά τι νιώθουμε όταν κοιτάζουμε.
Αυτή η μετατόπιση δεν ακυρώνει τη φωτογραφία 📷. Την απελευθερώνει. Την μετατρέπει από μαρτυρία σε ποίηση. Από αποτύπωση σε εσωτερικό τοπίο. Και ίσως αυτή να είναι η πιο ειλικρινής της μορφή.
