Για πολλά χρόνια η τεχνολογική πρόοδος συνδεόταν με νέες συσκευές. Μεγαλύτερες οθόνες, ισχυρότεροι υπολογιστές και πιο εξελιγμένα κινητά τηλέφωνα ήταν τα σύμβολα κάθε νέας εποχής. Το επόμενο μεγάλο βήμα, όμως, ίσως είναι το ακριβώς αντίθετο: η τεχνολογία να γίνει σχεδόν αόρατη.
Η ιδέα της αόρατης τεχνολογίας βασίζεται στη δημιουργία συστημάτων που λειτουργούν στο παρασκήνιο, χωρίς να απαιτούν συνεχή αλληλεπίδραση από τον άνθρωπο. Αντί να ανοίγουμε εφαρμογές και να δίνουμε συνεχώς εντολές, οι συσκευές θα κατανοούν τις ανάγκες μας και θα αντιδρούν αυτόματα.
Έξυπνοι αισθητήρες, τεχνητή νοημοσύνη και συνδεδεμένες συσκευές δημιουργούν περιβάλλοντα που προσαρμόζονται στον χρήστη. Ένα δωμάτιο μπορεί να αλλάζει φωτισμό ανάλογα με την ώρα, ένα αυτοκίνητο να προσαρμόζει τις λειτουργίες του στις συνήθειες του οδηγού και ένα σύστημα εργασίας να οργανώνει πληροφορίες πριν καν ζητηθούν.
Η μεγάλη αλλαγή βρίσκεται στη σχέση ανθρώπου και μηχανής. Αντί ο άνθρωπος να μαθαίνει πώς λειτουργεί η τεχνολογία, η τεχνολογία προσπαθεί να μάθει πώς λειτουργεί ο άνθρωπος.
Φυσικά, αυτή η εξέλιξη δημιουργεί νέα ερωτήματα. Όσο περισσότερο τα συστήματα γνωρίζουν τις συνήθειές μας, τόσο σημαντικότερη γίνεται η προστασία των προσωπικών δεδομένων και ο έλεγχος πάνω στις αποφάσεις που λαμβάνουν οι αλγόριθμοι.
Ίσως η πιο προηγμένη τεχνολογία του μέλλοντος να μην είναι αυτή που θα εντυπωσιάζει περισσότερο, αλλά αυτή που θα λειτουργεί τόσο φυσικά ώστε σχεδόν θα ξεχνάμε ότι υπάρχει.
