Για αιώνες η τέχνη ταυτιζόταν με την ομορφιά 🎨. Με την αρμονία, την ισορροπία, το «ωραίο» που ξεκουράζει το βλέμμα και το μυαλό. Σήμερα, όμως, όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες φαίνεται να απορρίπτουν συνειδητά αυτή την ανάγκη.
Σύγχρονα έργα προκαλούν δυσφορία, αμηχανία ή ακόμα και θυμό. Παραμορφωμένα σώματα, ωμές εικόνες, σκόπιμη ασχήμια. Όχι για να σοκάρουν επιφανειακά, αλλά για να σπάσουν την ιδέα ότι η τέχνη οφείλει να είναι ευχάριστη.
Η τέχνη γίνεται καθρέφτης μιας κοινωνίας κουρασμένης από το φίλτρο και την τελειότητα 🖌️. Δεν υπόσχεται απόδραση. Υπόσχεται ειλικρίνεια. Και ίσως αυτό να είναι το πιο γενναίο αισθητικό ρίσκο της εποχής μας.
