Το διαδίκτυο αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη υποδομή επικοινωνίας που έχει δημιουργήσει ποτέ ο άνθρωπος. Πάνω σε αυτό λειτουργούν κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, πανεπιστήμια, τράπεζες και δισεκατομμύρια καθημερινοί χρήστες. Παρ' όλα αυτά, από νομικής άποψης το διαδίκτυο δεν θεωρείται ανεξάρτητη οντότητα. Είναι ένα παγκόσμιο δίκτυο που αποτελείται από υποδομές, οργανισμούς και παρόχους υπηρεσιών, οι οποίοι υπάγονται στους νόμους κάθε χώρας. Τι θα συνέβαινε όμως αν η διεθνής κοινότητα αποφάσιζε να του αποδώσει δική του νομική προσωπικότητα, αντίστοιχη με εκείνη που διαθέτουν σήμερα οι εταιρείες ή οι διεθνείς οργανισμοί;
Μια τέτοια απόφαση θα άλλαζε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα ζητήματα ευθύνης στο ψηφιακό περιβάλλον. Σήμερα, όταν προκύπτει μια υπόθεση κυβερνοεπίθεσης, διαρροής δεδομένων ή παράνομης δραστηριότητας, η ευθύνη αναζητείται στους χρήστες, στις εταιρείες ή στους παρόχους των υπηρεσιών. Αν όμως το ίδιο το διαδίκτυο αποκτούσε νομική υπόσταση, θα έπρεπε να καθοριστεί ποιος θα το εκπροσωπεί, ποιος θα λαμβάνει αποφάσεις εκ μέρους του και με ποιον τρόπο θα λογοδοτεί.
Η συζήτηση θα επεκτεινόταν γρήγορα και στο πεδίο της διακυβέρνησης. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας διεθνής οργανισμός με αποκλειστική αρμοδιότητα τη διαχείριση του διαδικτύου, στον οποίο θα συμμετείχαν κράτη, επιστημονικοί φορείς, πανεπιστήμια και εταιρείες τεχνολογίας. Η πρόκληση, ωστόσο, θα ήταν η εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής μορφής διοίκησης σε ένα δίκτυο που χρησιμοποιείται από σχεδόν κάθε χώρα του πλανήτη.
Παράλληλα, θα ανακύπταν νέα ζητήματα σχετικά με τα ψηφιακά δικαιώματα. Αν το διαδίκτυο θεωρούνταν ξεχωριστή νομική οντότητα, θα μπορούσε να διαθέτει συγκεκριμένες υποχρεώσεις απέναντι στους χρήστες, όπως η προστασία της ουδετερότητας του δικτύου, η διασφάλιση της πρόσβασης στην πληροφορία ή η ενίσχυση της κυβερνοασφάλειας. Αντίστοιχα, οι πολίτες ίσως αποκτούσαν νέα δικαιώματα σχετικά με την ψηφιακή τους παρουσία.
Το οικονομικό αποτύπωμα μιας τέτοιας αλλαγής θα ήταν επίσης τεράστιο. Η παγκόσμια ψηφιακή οικονομία βασίζεται σε χιλιάδες διαφορετικά νομικά καθεστώτα. Η δημιουργία μιας ενιαίας νομικής προσωπικότητας για το διαδίκτυο θα απαιτούσε νέους διεθνείς κανόνες σχετικά με τη φορολογία, τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, την προστασία των προσωπικών δεδομένων και τη λειτουργία των ψηφιακών πλατφορμών.
Παρότι το συγκεκριμένο σενάριο ανήκει ακόμη στη θεωρητική συζήτηση, αρκετοί ειδικοί επισημαίνουν ότι όσο αυξάνεται η εξάρτηση της ανθρωπότητας από το διαδίκτυο, τόσο εντονότερη γίνεται η ανάγκη για διεθνείς μηχανισμούς διακυβέρνησης. Το ερώτημα δεν είναι απαραίτητα αν το διαδίκτυο θα αποκτήσει ποτέ νομική προσωπικότητα, αλλά πώς θα οργανωθεί ένας ψηφιακός κόσμος που ξεπερνά τα σύνορα, τα εθνικά δίκαια και τις παραδοσιακές μορφές διοίκησης.
