Η οικονομική ανισότητα αποτελεί ένα από τα πιο συζητημένα ζητήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σε κάθε κοινωνία υπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικά επίπεδα πλούτου, εισοδήματος και ευκαιριών. Τι θα συνέβαινε όμως αν ξαφνικά όλοι οι άνθρωποι στη Γη αποκτούσαν ακριβώς το ίδιο εισόδημα;
Με την πρώτη ματιά, ο κόσμος θα έμοιαζε πιο δίκαιος. Οι ακραίες διαφορές μεταξύ πλούσιων και φτωχών θα εξαφανίζονταν. Κανείς δεν θα είχε τη δυνατότητα να ζει σε υπερβολική πολυτέλεια, αλλά και κανείς δεν θα βρισκόταν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
Τα πρώτα χρόνια πιθανότατα θα χαρακτηρίζονταν από σημαντική κοινωνική ηρεμία. Η εγκληματικότητα που συνδέεται με την οικονομική ανάγκη θα μειωνόταν, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι θα αποκτούσαν πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που προηγουμένως δεν μπορούσαν να αποκτήσουν.
Η εκπαίδευση και η υγεία θα μπορούσαν να γίνουν πιο ισότιμες. Οι οικογένειες θα είχαν παρόμοιες οικονομικές δυνατότητες, γεγονός που θα μείωνε αρκετές από τις ανισότητες που ξεκινούν ήδη από την παιδική ηλικία.
Ωστόσο, πολύ γρήγορα θα εμφανίζονταν νέα ερωτήματα. Αν ένας γιατρός, ένας επιστήμονας, ένας εργάτης και ένας επιχειρηματίας αμείβονταν ακριβώς το ίδιο, πώς θα επηρεαζόταν το κίνητρο για σπουδές, εξειδίκευση και ανάληψη ευθυνών;
Ορισμένοι άνθρωποι θα συνέχιζαν να εργάζονται από πάθος και προσωπική φιλοδοξία. Άλλοι όμως ίσως να μην έβλεπαν λόγο να επενδύσουν χρόνια εκπαίδευσης και προσπάθειας για επαγγέλματα με υψηλές απαιτήσεις, αφού το οικονομικό αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο.
Η αγορά θα προσαρμοζόταν με απρόβλεπτους τρόπους. Ακόμη και αν όλοι είχαν το ίδιο εισόδημα, δεν θα είχαν όλοι τις ίδιες ανάγκες, τις ίδιες ικανότητες ή τις ίδιες επιθυμίες. Σύντομα θα άρχιζαν να δημιουργούνται νέες μορφές κοινωνικής διάκρισης που δεν θα βασίζονταν στο χρήμα αλλά σε άλλους παράγοντες, όπως η γνώση, η επιρροή, η φήμη ή η πρόσβαση σε πληροφορίες.
Επιπλέον, πολλοί άνθρωποι θα αναζητούσαν τρόπους να ξεχωρίσουν. Η ιστορία δείχνει ότι οι κοινωνίες τείνουν να δημιουργούν ιεραρχίες ακόμη και όταν οι οικονομικές διαφορές είναι μικρές. Η ανάγκη για αναγνώριση και κοινωνική θέση είναι βαθιά ριζωμένη στην ανθρώπινη φύση.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι φτωχότερες χώρες θα ωφελούνταν σημαντικά, καθώς οι πολίτες τους θα αποκτούσαν πολύ υψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Αντίθετα, πολλές πλούσιες οικονομίες θα αντιμετώπιζαν τεράστιες αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας τους.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον ερώτημα είναι αν η απόλυτη οικονομική ισότητα θα μπορούσε να διατηρηθεί. Στην πράξη, οι άνθρωποι αποταμιεύουν, επενδύουν, ξοδεύουν και διαχειρίζονται τους πόρους τους με διαφορετικό τρόπο. Ακόμη και αν ξεκινούσαν όλοι από το ίδιο σημείο, οι διαφορές πιθανότατα θα επανεμφανίζονταν με την πάροδο του χρόνου.
Το συμπέρασμα είναι ότι ένας κόσμος όπου όλοι έχουν ακριβώς το ίδιο εισόδημα θα ήταν αρχικά πιο ισότιμος και πιο δίκαιος. Ωστόσο, η ανθρώπινη κοινωνία είναι πολύ πιο σύνθετη από τους αριθμούς ενός μισθού και πιθανότατα θα δημιουργούσε νέες μορφές διαφοροποίησης και ανταγωνισμού.
