Τα βουνά θεωρούνται τα πιο σταθερά στοιχεία του πλανήτη. Υψώνονται για εκατομμύρια χρόνια στο ίδιο σημείο, αλλάζοντας μόνο μέσα από αργές γεωλογικές διεργασίες. Τι θα συνέβαινε όμως αν αποκτούσαν τη δυνατότητα να μετακινούνται αργά πάνω στην επιφάνεια της Γης;
Στην αρχή, οι αλλαγές θα ήταν σχεδόν ανεπαίσθητες. Ένα βουνό θα μετακινούνταν λίγα μέτρα κάθε χρόνο, όμως μετά από μερικές δεκαετίες η εικόνα ολόκληρων περιοχών θα είχε αλλάξει.
Ποτάμια θα άλλαζαν πορεία, καθώς οι οροσειρές που καθορίζουν τη ροή τους θα μετακινούνταν. Κοιλάδες θα εξαφανίζονταν και νέες θα δημιουργούνταν σε μέρη που σήμερα είναι επίπεδες εκτάσεις.
Οι πόλεις που βρίσκονται κοντά σε βουνά θα έπρεπε να προσαρμόζονται συνεχώς. Ένας οικισμός που σήμερα προστατεύεται από τους ανέμους ίσως να έμενε εκτεθειμένος λίγα χρόνια αργότερα, ενώ άλλες περιοχές θα αποκτούσαν εντελώς διαφορετικό μικροκλίμα.
Η πανίδα και η χλωρίδα θα ακολουθούσαν τα βουνά. Δάση, άγρια ζώα και ολόκληρα οικοσυστήματα θα μετακινούνταν μαζί τους, αλλάζοντας συνεχώς τη γεωγραφική κατανομή της ζωής.
Οι χάρτες θα έπρεπε να ανανεώνονται διαρκώς. Τα σύνορα πολλών χωρών, που σήμερα βασίζονται σε οροσειρές, θα γίνονταν εξαιρετικά δύσκολο να διατηρηθούν.
Οι επιστήμονες θα παρακολουθούσαν την κίνηση των βουνών όπως σήμερα παρακολουθούν την πορεία των τυφώνων ή των σεισμών. Η γεωλογία θα μετατρεπόταν σε μια δυναμική επιστήμη που θα άλλαζε καθημερινά.
Το πιο εντυπωσιακό όμως θα ήταν η εικόνα του κόσμου. Το βουνό που βλέπεις από το παράθυρό σου σήμερα ίσως σε λίγα χρόνια να βρίσκεται δεκάδες χιλιόμετρα μακριά.
Ίσως τότε να συνειδητοποιούσαμε ότι ακόμη και τα πιο ακλόνητα στοιχεία της φύσης είναι τελικά προσωρινά και ότι η σταθερότητα που θεωρούμε δεδομένη είναι πολλές φορές μια απλή ψευδαίσθηση.
