Ο ύπνος αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια αλλά και μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού. Παρότι όλοι περνάμε περίπου το ένα τρίτο της ζωής μας κοιμισμένοι, ο ύπνος δεν είναι χαμένος χρόνος. Είναι η περίοδος κατά την οποία το σώμα και ο εγκέφαλος πραγματοποιούν βασικές διαδικασίες για την υγεία και την ισορροπία μας.
Τι θα συνέβαινε όμως εάν ξαφνικά ο άνθρωπος εξελισσόταν με τέτοιο τρόπο ώστε να μη χρειάζεται ποτέ ξανά ύπνο;
Η πρώτη σκέψη είναι ότι ο κόσμος θα κέρδιζε τεράστιο χρόνο. Οι ημέρες θα αποκτούσαν περισσότερες διαθέσιμες ώρες, αφού η νύχτα δεν θα ήταν πλέον περίοδος ξεκούρασης. Εργασία, εκπαίδευση, διασκέδαση και δημιουργικές δραστηριότητες θα μπορούσαν θεωρητικά να συνεχίζονται ασταμάτητα.
Η οικονομία πιθανότατα θα άλλαζε ριζικά. Πόλεις και επιχειρήσεις θα λειτουργούσαν σε 24ωρη βάση, όχι επειδή κάποιοι θα εργάζονταν σε βάρδιες, αλλά επειδή ολόκληρη η κοινωνία θα ήταν συνεχώς ενεργή. Η έννοια της «ώρας αιχμής» ίσως εξαφανιζόταν, αφού οι δραστηριότητες θα μοιράζονταν σε όλο το εικοσιτετράωρο.
Μεγάλες αλλαγές θα υπήρχαν και στον τρόπο που σχεδιάζονται οι πόλεις. Ο φωτισμός, οι μεταφορές και οι υπηρεσίες θα έπρεπε να προσαρμοστούν σε έναν κόσμο όπου η νύχτα δεν σημαίνει παύση. Τα αστικά κέντρα θα είχαν ζωή κάθε στιγμή, χωρίς τις μεγάλες διαφορές ανάμεσα σε ημέρα και βράδυ.
Ωστόσο, ο περισσότερος διαθέσιμος χρόνος δεν θα σήμαινε απαραίτητα μια πιο απλή καθημερινότητα. Οι κοινωνίες θα έπρεπε να επαναπροσδιορίσουν την έννοια της ξεκούρασης. Ακόμη και χωρίς ανάγκη ύπνου, ο εγκέφαλος πιθανότατα θα χρειαζόταν περιόδους ηρεμίας, χαλάρωσης και αποσύνδεσης από τη συνεχή δραστηριότητα.
Θα άλλαζε επίσης ο πολιτισμός γύρω από τη νύχτα. Η σιωπή των βραδινών ωρών, οι συνήθειες πριν τον ύπνο και ο διαχωρισμός ανάμεσα στην αρχή και το τέλος μιας ημέρας αποτελούν στοιχεία που έχουν επηρεάσει την ανθρώπινη ζωή για χιλιάδες χρόνια.
Η επιστήμη θα μελετούσε έναν εντελώς διαφορετικό ανθρώπινο οργανισμό. Ο ύπνος συνδέεται με τη μνήμη, τη μάθηση, το ανοσοποιητικό σύστημα και πολλές άλλες λειτουργίες. Ένα σώμα που δεν θα τον χρειαζόταν θα σήμαινε ότι η ίδια η βιολογία μας θα είχε αλλάξει σε βάθος.
Ένας κόσμος χωρίς ύπνο δεν θα ήταν απλώς ένας κόσμος με περισσότερες ώρες στη διάθεσή του. Θα ήταν ένας κόσμος όπου η έννοια της ημέρας, της εργασίας, της ξεκούρασης και του ελεύθερου χρόνου θα έπρεπε να σχεδιαστεί από την αρχή.
